Sen, ben ve ılık esinti

Sen, ben ve enseme vuran ılık esinti
Hepimiz kapsız bir kitabın kahramanıyız
Ben buz kesmiş bedenimi vururken kaldırımlara
Ilık bir esinti vurdu enseme aldırmadan yağan karlara
Kar kalınlaşmıştı üzerimde örtmüştü tüm yaralarımı
İçten içe kanıyordum kar kırmızı

Sen, ılık esintinin kendini bilmez sahibi
Hiç bilmediği bir iklimde ayakta kalmış palmiyesi
Sen, kendini bilmez bu kitabın yumuşak tenli kabı
Bilsen ki bu kitap tek kahramanla yaşanmamalı