Küçük Beyoğlu’ndan Hayal Bistro’ya doğru yola çıktığımızda halen iki gece önce izlediğimiz korku filmi “Shutter”dı muhabbetin konusu. Boynumda bir ağrı var… İlk kez Hayal Bistro’ya gitme şerefine eriştiğimi belirteyim. Bu nedenle yorumlarım güne dayalı olacaktır.

Hayal Bistro girişten itibaren hoşuma giden Istanbul’un havasından koparan bir mekan gibi geldi bana. Nedense biraz revize edilmiş Baykuş havası aldım. Mekan boyunca uzanan ayna ve bar hoşuma gitti. Tabii kelim açıldıktan sonra ayna konusunda ne düşünürüm bilemiyorum (:

Giriş katının sonunda bir dj abla eşlik etti vestiyer yolundan canlı performans salonuna geçişte. Bu noktaya kadar herşeyi sevdiğimi söyleyebilirim ama bu noktadan sonra olumlu hiçbir yorumum yok.

Mekanın üst katına göre “paramız bitti alt katını yapamadık” havasında olan performans katı beni “Hayal Kırıklığı”na uğrattı. Yeni bir mekandan beklenmeyecek kadar kötü havalandırması, minnacık yeterince yükseltilmemiş sahnesi, boğuk ses düzeni tam bir rezaletti.

Senelerdir en leş mekanlarda bulunan bu bünyenin müzik dinleyenleri bu kadar umursamaz insanlarla dolu piyasanın Hayal Bistro’da da değişmediğini görmesi şaşırtıcı olmadı.

7 Yıl içinde 15TL’den 30TL’ye çıkan giriş fiyatlarının aynı oranda müziğe gösterilen özende de artması dileği ile.